ช่วงที่เข้ากะดึกนี่ก็ดีเหมือนกันเนอะ
เหมือนวันเวลาผ่านไปเร็วมากๆ เพราะวันทั้งวันเราก็มีแต่นอน
แต่ช่วงนี้แย่หน่อย เราต้องอ่านหนังสือสอบวัดความรู้พนักงาน
ทำงานก้เหนื่อยแล้วอ่ะ ยังต้องอ่านหนังสืออีก
ต้นเดือนกลับไปพักที่บ้านดีกว่า แต่ด้วยความงก ขอทำโอทีก่อนกลับนะค่ะ
เอาไว้คราวหน้าจะลาพักร้อนไปอยู่กับแม่นานๆนะ
ตั้งแต่วันที่ 15 ไอซ์กลับมาพัก รอบนี้ไม่ได้ไปเที่ยวไหนกันเลย
เพราะคุยกันไว้แล้วว่าจะไม่ไปไหนกัน ถึงแม้จะไม่ได้ไปไหน
เราก็มีความสุข เพราะได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกันตลอดเลย
ถึงแม้ว่าช่วงแรกๆ คุณติดงานนิดหน่อย แต่ช่วงหลังๆ
เราก็อยู่ด้วยกัน แม้แต่วันที่เค้าเข้ากะดึกก็ยอมนอนตอนกลางวันนิดเดียว
แต่ก็คุ้มที่อยู่กับคุณก็พอ แต่ช่วงเวลาแห่งความสุขผ่านไปเร็วจัง
วันนี้คุณคงเดินทางถึงนราฯ ประมาณเที่ยงๆ
เมื่อวานได้อ่านไดของหมวดตี้ที่เสียชีวิต อ่านแล้วก็โทรหาไอซ์
คุยกันก็ร้องไห้อ่ะ ไอซ์บอกว่าอย่าคิดมากเลย ไอซ์สัญญาว่า
จะระมัดระวังตัวตลอด และจะพยายามโทรหาเราให้มากขึ้น
วันทั้งวันก็โทรหาเราตลอดเลย กลัวว่าจะเครียดมาก
ไม่ให้เครียดได้ไง ก็เป็นห่วงนี่ค่ะ
คุณกลับไปดูแลตัวเองดีๆนะค่ะ
ขอให้คุณปลอดภัยนะ
เค้ารักและคิดถึงคุณมาก มากนะ
